Contorno

As letras galegas...

Mañá día 16 de maio estamos de celebración en Galiza. Un destes "Día de..."; como cando é o día da nai, ou do pai, ou de... facemos unha homenaxe especial en forma de agasallo ou recordatorio especial. Personalmente non gosto demasiado dos "Días de..." aínda que entendo que poidan ter o seu papel. Neste caso, e pola súa importancia, todo o que se poida facer a prol do galego, antóxaseme imprescindible e insuficiente.

Este ano, o día das letras galegas 2007, está dedicado a María Mariño a verba interior materializada e inmortalizada na escrita. De Recursos educativos para mestres , recollo estes dous recursos para o seu uso nas aulas.

e

E seguindo coas celebracións ou "días de...", o 17 poderemos celebrar tamén o Día de Internet . Co gallo desta celebración, na ETSE da USC organizáronse unhas xornadas: "Estratexias TIC e de Sociedade da Información en Galicia " promovidas polas tres universidades galegas e a Consellaría de Innovación.

___

Actualización

Vía mancomun.org dou co relatorio: "Século XXI: a lingua galega na internet" que vai desenvolver AGNIX o vindeiro día 17 en colaboración polo SNL do Concello, a DXPESI e mancomún.org

 

2ª Actualización:

Ligazon a algúns dos poemas de María Mariño .

 

Máis lume non!

17 de maio: Día de...

Día das letras galegas , adicado este ano a Manuel Lugrís .

 

17 de maio: Día de Internet

 

BloGaliza: crea e xestiona o teu blog en galego

A opción galega, en galego e non comercial que ofrece un servizo de creación e aloxamento de blogs, é Blogaliza .

Todo son facilidades para crear o blog; para o que se pon a disposición do blogueiro unha instalación de WordPress.

Como nos din en Blogaliza , unha vez dado de alta o blog, xa podes entrar e "... escoller o teu ESTILO VISUAL("theme"), e xa podes EDITALO!!!", seguindo as instrucións dos administradores do servizo.

Dende Blogaliza ademais, accédese ao planeta , que recolle o dito no blogomillo.

Parabéns por conseguir sacalo adiante!!

Blogoteca: Fai o teu blog en galego

En Código Cero , recollo a nova de que a empresa galega Abertal , estrea o primeiro servidor público de blogs feito en Galiza e en galego: a Blogoteca . A nova paréceme fantástica, xa estaba tardando unha inicitiva asi. Agora haberá que probala (xa contarei). De entrada, coincido co amigo Dani do Outeiro en que así... de primeiras, a sensación de ter que pasar polo filtro da empresa, e por exemplo ter que dar o teu número de teléfono para poder crear o blog, pode botar a máis de un para atrás. Pero en fin, enhoraboa pola iniciativa, e cando a probe a fondo xa contaremos.

As características coas que contan os blogs creados na Blogoteca son, segundo a fonte :
- Artigos con ligazóns e imaxe asociada.
- Artigos destacados.
- Ligazóns permanentes aos artigos.
- Clasificación dos artigos por categorías.
- Comentarios por artigos.
- Arquivo automático por meses.
- Ligazóns a outros Blogs ou páxinas de Internet.
- Posibilidade de personalizar o idioma do blog.
- Deseños predefinidos adaptables.
- Buscador integrado.
- Sindicación RSS 2.0

Non puido ser... desta vez

Comunícanos en Vieiros que A candidatura galego portuguesa non supera a peneira da Unesco . Agardamos pola continuidade do traballo dos promotores e seguiremos apoiando esta iniciativa :(

Redes sociais dende o "Oenach"

A fin de semana estiven (coa familia) a reforzar redes sociais do presente e co pasado. O Oenach celta de Sedes (Narón), pertiño da casa, foi un estupendo contorno para dar un paseo pola cultura castrexa; (segundo a organización, máis de 15000 persoas tivemos unha idea parecida).
Naqueles tempos, as relacións sociais entre os pobos veciños (de preto e de máis lonxe) eran fundamentais (máis que na actualidade??) para a supervivencia de cada comunidade. Os Oenach, supuñan un punto de encontro no que se afianzaban lazos sociais, familiares, afectivos, económicos, políticos, relixiosos. Este reforzamento das relacións tiña como base as actividades comerciais, deportivas, "relixiosas" e como non... gastronómicas.

Máis recursos sobre o día das Letras Galegas

A través de ensino en galego, Xosé Antón achéganos o Especial sobre as Letras Galegas elaborado por Vieiros: "Coa lingua na maleta". Estupendo o recurso.

"Unha certa envexa"

Comentábo ontes dorfun na súa dorfunteca, e despois Francisco Muñoz, en aulablog21 afondaba no tema falando de extreblog.
Doulles a miña enhoraboa a todos os que dispoñen de plataformas ao alcance da súa man e do seu bolsillo, para poder expresarse; mais non podo deixar de sentir unha certa envexa, pensando que en Galicia, a pesar da riqueza e variedade do "blogomillo", aínda non contamos (que eu coñeza) cun servizo gratuito, estable, e sen ánimo de lucro, que sirva de base ou soporte aos blogheiros galegos e non galegos (dende Galicia, en galego e que que abranga todas as temáticas imaxinables).
Creo, que estas iniciativas deberan vir dende arriba (dende os diferentes "arribas": administracións, servizos sociais, servizos educativos (a tódolos niveis),... que é onde están os nosos recursos; o caso é...: Hai a vontade? Interesa fomentar o uso masivo deste tipo de medios de expresión e comunicación? Interesa facilitarnos unhas ferramentas cun enorme potencial tanto constructivo, como subversivo? Quen se atreve a dar o paso con todas as consecuencias?
Ata que esto suceda, teremos que apañarnos (que non é pouco) cas iniciativas individuais e de pequenos grupos "inquietos" (nos distintos ámbitos da sociedade) que poñen toda a súa vontade en defender a liberdade de expersión (con maiúsculas), e que son conscientes de que a expresión, a crítica e a construcción compartida, son algunhas das bases da saúde da sociedade. A todas estas persoas e grupos: grazas.

E cercáronme as ondas, que grandes son!

Sedia-m´eu na ermida de San Simión
e cercarin-mi-as ondas que grandes son.
Eu atendendo´o meu amigu´! E verrá?
Estando na ermida, ant´o altar
cercarin-mio-as ondas grandes do mar.
Eu atendendo´o meu amigu´! E verrá?
E cercaron-mi-as ondas que grandes son:
non ei barqueiro nen remador.
Eu atendendo´o meu amigu´! E verrá?
E cercaron-mi-as ondas do alto mar:
non ei barqueiro nen sei remar.
Eu atendend´o meu amigu´E verrá?
Non ei barqueiro nen remador
morrerei fremosa no mar maior.
Eu atendend´o meu amigu´E verrá?
Non ei barqueiro nen sei remar
morrerei eu, fremosa, no alto mar.
Eu atendend´o meu amigu´E verrá?

Meendinho. Este xograr foi especialista en cantigas de amigo. Viviu no século XIII e empregou un nome desprovisto de apelido, diminutivo de Mendo. Pénsase que naceu nalgún punto da Ría de Vigo, posiblemente na parroquia redondelá de Quintela, por existir nela un lugar chamado "O Mendo", con vistas á illa de San Simón. A única composición que se conserva da súa autoría é a da ermida de San Simón, a 438, integrada no Cancioneiro da Vaticana. Foi escrita no ano 1250 é coñécese como a CANTIGA DE SAN SIMÓN CRTVG

Seguro que as ondas que cercaban á protagonista desta fermosa cantiga, a pesar da inquedanza que lle producían, e fóra de interpretacións literarias, non eran como as que asolaron estes días a unha metade do mundo.
Will R. e Mario Núñez fanse eco da nova do New York Times sobre a incidencia dos blogs no seguemento do desastre.
Ademais Will R. fai referencia a un blog creado para axudar ás víctimas do desastre, e tamén a entrada recollida na wikipedia sobre o tremor que asolou as costas bañadas polo Océano Índico.

O meu pesar e solidariedade cas víctimas.

Na casa polo Nadal

Nestas datas, baixaremos un pouco o ritmo, e como di dorfun, deixaremos que o pobo penetre un pouco máis nas nosas vidas. O aire que se respira nesta imaxe e nesta outra é o aire que respira sekeirox, e polo tanto o que respira quen escribe nestas datas.

*************Que pasedes unhas boas festas de Nadal e que o vindeiro ano sexa moito mellor que o que está a rematar.**************

Unha sociedade da información para todos: principios fundamentais

Cumio mundial sobre a sociedade da información. Xenebra 2003 - Túnez 2005

Declaración de principios:
19. Estamos decididos a proseguir a nosa busca para garantir que as oportunidades que
ofrecen as TIC redunden en beneficio de todos. Estamos dacordo en que, para responder a tales desafíos, todas as partes interesadas deberían colaborar para ampliar o acceso á infraestructura e as tecnoloxías da información e as comunicacións, así como á información e ao coñecemento; fomentar a capacidade; reforzar a confianza e a seguridade na utilización das TIC; crear un contorno propicio a todos os niveis; desenvolver e ampliar as aplicacións TIC; promover e respectar a diversidade cultural; recoñecer o papel dos medios de comunicación; abordar as dimensións éticas da Sociedade da Información; e alentar a cooperación internacional e rexional. Acordamos que estes son os principios fundamentais da construcción dunha Sociedade da Información integradora.

Imaxina

Sempre me gustou esta canción, pero dende que oín a nova de que lle van facer unha estatua a John Lennon na Coruña (seique está a quedar moi ben), e a un ano de lembrar os 25 anos do seu pasamento, ronda pola miña cabeza de cando en vez a música e letra de Imagine. Recollo de días estranhos a súa traducción ao galego:

Imaxina que non hai ceo
É fácil, se o intentas
Nin inferno debaixo de nós
Riba de nós, tan só o firmamento
Imaxina a toda a xente
Vivindo para o presente

Imaxina que non hai países
Non é difícil de facer
Nada polo que matar ou morrer
Nin relixión tampouco
Imaxina a toda a xente
Vivindo a vida en paz

Imaxina que non houbera posesións
Pregúntome se poderías
Non habería avaricia nin fame
Unha irmandade de homes
Imaxina a toda a xente
Compartindo todo o mundo

Podes dicir que eu son un soñador
Pero non son o único
Agardo que algún día ti te unas a nós
E todo o mundo vivirá coma un só

Unha sociedade da Información incluínte e solidaria

Ata hai uns meses, cada luns facía referencia a algún dos distintos principios recollidos no Cumio mundial sobre a sociedade da información. Xenebra 2003 - Túnez 2005, e agora tentarei seguir facendo o mesmo, retomando os principios onde os deixei naquela ocasión.
Declaración de principios:
16. Seguiremos concedendo especial atención ás necesidades particulares dos habitantes dos países en desenvolvemento, os países con economías de transición, os países menos adiantados, os pequenos países insulares en desenvolvemento, os países sen litoral en desenvolvemento, os países pobres moi endebedados, os países e os territorios ocupados, os países que se están a recuperar de conflictos e os países e rexións con necesidades especiais, así como ás situacións que supoñen amenazas graves ao desenvolvemento, tales como as catástrofes naturais.
17. Recoñecemos que a construcción dunha sociedade da información incluínte require novas modalidades de solidariedade, asociación e cooperación entre os gobernos e demais interesados, é dicir, o sector privado, a sociedade civil e as organizacións internacionais. Recoñecendo que o ambicioso obxectivo da presente Declaración -colmar a fenda dixital e garantir un desenvolvemento armonioso, equitativo e xusto para todos- esixirá o decidido compromiso de todas as partes interesadas, facemos un chamamento á solidariedade dixital, tanto nacional como internacionalmente.
18. Nada da presente Declaración poderá interpretarse no sentido de que menoscaba, contradí, restrinxe ou deroga as disposicións da Carta das Nacións Unidas e a Declaración Universal dos Dereitos Humanos, de ningún outro instrumento internacional ou das leis nacionais adoptados en virtude deses instrumentos.

Xa pasaron dous anos e segue ahi

Despois de dous anos, na nosa memoria segue a chover negro. Tralo primeiro ano, seguía ahi, e despois deste segundo ano, seguímolo vendo, comendo, cheirando, lembrando,...

Ferida!!

Recollo esta nova de Galicia Hoxe que ten como titular: "Lingua morta nas aulas": Os estudantes de fóra usan máis o idioma que os galegos e o emprego é maior no campus de Ferrol.
Dóeme oír esta nova. Coido que o galego non é nin moito menos unha lingua morta (nin nas aulas nin noutro sitio), por moito que algúns se empeñen en enterrala antes de tempo, mais sí creo que está ferida, e que temos que colaborar ¡todos! os que nos movemos polas redes da nosa cultura, para non deixar que se desfaga o tecido que tanto lle deu a esta terra.

sekeirox fai un ano

Sekeirox xa é parte do meu contorno. Naceu coa idea de ser un ámbito de experimentación sobre o uso dos weblogs en distintos ámbitos, pero sobre todo na docencia.
Máis adiante a idea foi mudando, e converteuse nunha ferramenta de traballo e disfrute dun servidor. Cunha media de 1 post cada 3 días o sekeirox lévame a pensar, que todo o mundo ten cousas que contar, que eu teño moitísimas cousas sobre as que reflexionar, e sobre todo moitísimas máis sobre as que aprender.

¡Ollo!: A escola sen galeguizarse

Temos que estar atentos, porque a corda sempre rompe polo punto máis feble. Unha das consecuencias negativas da globalización é a desancoraxe cultural, e a cultura empeza pola lingua. Os datos que aporta o IGE e que saen publicados en Galiza Hoxe no artigo Os mozos falan por primeira vez máis castelán que galego, son para estar máis que alerta.