Blogia

Sekeirox

Edublogs 2009: en Getxo

 

Roa 2006 , Ayerbe 2007, Santiago 2008, e no 2009... agárdanos Getxo. Durante os días 2, 3 e 4 de xullo, en Aulablog  estamos encantados de convocarvos a 4º Encontro de Edublogs 2009 , que se desenvolverá no IES Julio Caro Baroja de Getxo en Bizkaia.

A maxia que nos engaiolou noutras edicións estamos seguros de que este ano tamén estará presente, polo que decidimos volver a vernos, coñecernos e recoñecernos nun ambiente afable, cordial e cercano, onde o verdadeiro interese é o goce de atopármonos, de aprender e de compartir o que sabemos.

Visitade a sección creada especialmente para o encontro, Edublogs 2009  á que tamén podedes acceder dende o menú da esquerda.

Está aberto o prazo para que podas realizar a túa inscrición así como enviar unha  comunicación.

Comeza a conta atrás e as prazas son limitadas, só 100.

Queremos seguir tendendo pontes, ¡¡en Getxo!!

¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

Gústame conducir...!

No tinteiro

Recollendo sen recolledor :(

Nestes días de ausencia do sekeirox, fun recollendo, grazas ao meu recolledor (que por certo leva uns días sen funcionar e xa me está a causar máis dun contratempo) e a través do meu del.icio.us un montón de artigos, iniciativas e ferramentas que considero dunha gran utilidade.
Son destas ferramentas máis que interesantes, coas que tras un contacto moi breve, xa sintes que non te podes desprender delas (ata que non apareza outra mellor, por suposto). Para o meu bolsillo e a miña forma de ver a vida, estas ferramentas deberan (a poder ser) ser gratis, libres e abertas; que funcionen vía web; que favorezan un traballo colaborativo e favorezan dun xeito ou outro os procesos de ensinanza - aprendizaxe. O tema dos cartos..., porque non está o forno para demasiados bolos; o tema da liberdade e da súa apertura, porque considero que xestionando o noso egoísmo natural con doses adecuadas de altruismo, xenerosidade e visión cooperativa, saímos todos beneficiados (por suposto respecto a todos aqueles que, no exercicio da súa liberdade e posibilidades, utilizan ferramentas "propietario", de feito en ocasións as utilicei, utilizo e supoño que terei que utilizar).
Writely, Nvu, pdf online, Snippy... e tantísimas que non citarei porque case todas se poden recoller en: ñblog, utilidades y recursos para blogs, ou nas recopilacións que van facendo Mario de Avalúo, ou os compañeiros que participan en Aulablog, tanto neste blog, como no planeta educativo, como nos seus respectivos blogs personais.
Interesantes artigos como por exemplo o de Adriana Gewerc: El uso de weblogs en la docencia.
Interesantísimos blogs que xa me teñen enganchado, como varios que teño no meu del.icio.us baixo os epígrafes de secundaria e/ou orientación, desenvoltos por profesores de primaria, secundaria e dende os departamentos de orientación dos centros, (algúns de centros galegos, magníficos); ou por destacar outros dos que xa son un incondicional, o traballo de Felipe Zallas en El Villena; o novo traballo de Bea Marín; a interesante proposta de traballo para este ano de Juan Freire; ou.... outros moitos que irei citando pouco a pouco.

O día de ... Internet

O día de ... Internet

O vindeiro 25 de outubro, é outro deses "Días de..." dos que falaba no post anterior; trátase do Día de Internet. Como dixen no seu momento, o achegamento de internet aos cidadáns, ou dos cidadáns a internet, é unha tarefa que debemos traballar día a día; sen embargo, dende o punto de vista docente, pode ser unha boa data para traballar moitas cuestións relacionadas co uso de internet, que aínda que nos parezan obvias, poden resultar moi importantes para sermos mellores membros da sociedade que conformamos a rede, e para intentar aportar o noso grao de area na procura da reducción da fenda dixital.
Dende este punto de vista docente, os membros de aulablog decidimos participar ativamente nese día, realizando unha serie de actividades "extraordinarias" (coas que trataremos de desenvolver unha sesión continua de apoio e asesoramento no eido blogosférico (na docencia principalmente) a través dos foros, chats,..., repartiremos algún que outro "premio", e moito máis que iremos contando en aulablog). Ademais aulablog participa nos Premios convocados para o Día de Internet como mellor iniciativa educativa para o día de internet.
Se aulablog che parece unha boa iniciativa educativa, neste senso, que merece ser recoñecida, podes votar a súa candidatura premendo neste vínculo: VOTO a Aulablog ou na web do Día de Internet
O Equipo de Aulablog, tamén participamos co Planeta Educativo na categoría de mellor webloger ou periodista dixital. Se queres votalo preme aqui: VOTA Planeta Educativo

Tempo escolar e escolas inclusivas

Tempo escolar e escolas inclusivas

Non queres caldo?... pois dúas tazas!... así é como me sinto (polas razóns que xa comentei) despois de estar agardando todo o mes pola revista que "de verdade, pago tódolos meses". O caso é que as miñas reiteradas protestas non surtiron o seu efecto e a día de hoxe todavía non me chegou á casa. Espero que polo menos, o carteir@ de turno, estea a pasalo ben con ela.
A piques de rematar o mes de stembro decidinme a acudir á versión online desta publicación, xa que me tardaba botarlle unha ollada e porque había algúns artigos, que por proximidade despertaron en min un especial interese.

O editorial de Jaume Carbonell, é toda unha chamada de atención a navegantes. Gustoume o seu ton crítico "O clima de malestar que se vive en moitas aulas, sobre todo de Secundaria, e que se proxecta na sociedade, ten que ver con diversas concepcións en crise sobre o valor e o uso individual e colectivo da libertade, a responsabilidade e a autoridade".
O artigo de Mel Ainscow: "La mejora de la escuela inclusiva", aborda tamén un tema candente nos tempos que corren. O resumo que poñen na revista é o seguinte:O gran reto do sistema educativo é eliminar os procesos de exclusión xenerados como resposta á diversidade de clase, etnia, relixión, xénero e capacidade. O autor describe o camiño percorrido por unha iniciativa de melra escolar que enfatiza: as condicións de ensinanza aprendizaxe, as evidencias para estimular o pensamento e a colaboración entre centros. Ainscow, na súa liña, afirma que se deben desenvolver estratexias que fomenten a interdependencia entre escolas e, ao mesmo tempo, faciliten a tarefa aos que están implicados nunha dirección máis inclusiva, unha relación de simbiose análoga á que se pode dar nas comunidades de prácticas, seguindo a noción de Wenger.

E por último, sen ter revisada polo miudo a revista, (algo que farei cando me chegue en papel), destaco o tema do mes, cunha serie de artigos, desenvoltos na súa maioría por profesores da USC. O tema central do mes, o polo tanto destes artigos é: o tempo; a súa concepción, a súa xestión e contextualización no marco da escola. Un concepto que está a variar, conforme varía o modelo de sociedade, e conforme se utilizan artefactos tecnolóxicos que trastornan a percepción e temporal; e a xestión tradicional do tempo, marcada fundamentalmente polos ritmos naturais, e/ou polos ritmos industriais:
- "Viejos y nuevos tiempos. Una construcción social"; e "En el comienzo de una nueva época" de de Caride Gómez, J. e Meira Cartea, P.
- "Emergencia de un discurso-realidad en la sociedad del ocio" de Cuenca Cabeza, M.
- "La jornada escolar en la vida cotidiana de la infancia" de Caride, J. e Morán de Castro, MªC.
- "Los tiempos escolares virtuales" de García Tobío, A. e Pardo Pérez, J.C.
- E un interesante: "Para saber máis" de Caballo Villar, M.B. e Morán de Castro, MªC.

III Encontro de Edublogs 2008 - Santiago de Compostela

 

Roa 2006 , Ayerbe 2007 e en 2008... agárdanos Santiago de Compostela. Durante os días 3, 4 e 5 de xullo, Aulablog ten o gusto de convocarvos ao III Encontro de Edublogs 2008 , que se desenvolverá na Facultade de Ciencias da Educación da USC .

A maxia que nos envolveu aos participantes no Encontro de Edublogs 2006 en Roa de Duero, acompañounos e encheunos de enerxías no encontro de Ayerbe 2007, este ano, estamos seguros de que tamén nos acompañará, polo que decidimos volver a vernos, coñecernos e recoñocernos nun ambiente afable, cordial e próximo, onde o verdadeiro interese é o gozo de encontrarnos, de aprender e de compartir o que sabemos.

A temática central en torno á que se articula o III Encontro de Edublogs, que hoxe presentamos, é a creación de redes sociais educativas a través da utilización das ferramentas que nolo permiten. Conferencias, experiencias, obradoiros (redes sociais, blogs, wikis, ferramentas de autor, xestores de contidos, entornos virtuais de ensinanza - aprendizaxe, multimedia,.. ) e convivencia son parte da oferta recollida no programa deste Encontro.

Como se recolle na páxina de información relacionada co Encontro, xa está aberto o prazo tanto para a inscrición como para o envío de comunicacións .

Comeza a conta atrás e as prazas son limitadas. Agardámoste no camiño, en Santiago!!

 

 

O día de...

O día de...

Case que tódolos días do ano temos para celebrar "O día de..." algo ou alguén.
Eu xa hai bastante tempo que decidín permanecer un pouco á marxe desta "moda" dos "Días de...". Non é que non teña a ben lembrarme desas persoas, ou que non me guste celebrar eses días especiais, ou que non me solidarice coas distintas causas ás que se refiren os "Días de..." (aínda que a maioría das veces as campañas dos "Día de..." teñen tan só un motivo comercial por detrás); senón todo o contrario. A miña opinión é que esas causas, persoas, cousas... ás que desexo lembrar, se merecen moito máis que un día, e por iso procuro facelo sempre que podo.
Por suposto respecto a todas as persoas que viven con máis ou menos paixón "O día de...", pero eu procuro pasar de puntiñas por eles, "deixándome facer" procurando non amolar aos que con toda a boa intención do mundo viven con maior intensidade e ilusión estes días (por suposto, hai "Días de..." nos que participo activamente (non son ningún becho raro, ¿ou si?), isto pasa cando coas miñas accións podo contribuír a algunha causa que outros días me resultaría máis difícil facelo. Hai "días de..." en que "ou é ese día ou non é").
O día de hoxe (31 de agosto), é o proposto para a celebración do "Día do Blog", ou BlogDay. Esta iniciativa do día dos blogueiros, promocionar dalgún xeito a "novos" blogueiros, doutras nacionalidades e doutros centros de interese. Para este fin, cómpre destacar nun post cinco "novos" blogs; facer unha breve descrición dos mesmos (cas súas ligazóns pertinentes) e facerlles saber aos "novos" bloguers, que foron citados no post; e por último agregar a etiqueta BlogDay de Technorati: http://technorati.com/tag/BlogDay2005 e unha ligazón ao sitio BlogDay: http://www.blogday.org
No meu caso, o día de hoxe (coma case tódolos días) din con oito ou nove blogs, interesantísimos, tanto pola súa temática como polo seu contido e a súa presentación. Pero, seguindo o meu parecer sobre os "Día de..." considero que non debo destacar só a cinco (como dí Catuxa en Deakialli: faría falla un BlogDay case que tódolos días), para ser xusto coa incipiente blogosfera que cada día se nutre de novos blogs fantásticos.
Ademais de descubrir ou redescubrir eses estupendos blogs, púxenme en contacto coa maioría deles a través de comentarios aos seus posts, e con outros espero facelo; outros están (ou o estarán en breve) recollidos: nas ligazóns de sekeirox, no meu flikr, no meu del.icio.us , no meu feednes, no meu CiteUlike e nas ligazóns doutros sitios nos que blogueo como en aulablog. A través destas pegadas que vou deixando, coido que é unha forma de recoñecer, día a día que eses sitios son do meu interese e que llos recomendo a todo o mundo.
Mañá seguro que será outro bo "BlogDay" ;)

De vacacións (I): Facerse un sitio na blogosfera

Hoxe, "ergues" preguntoume se estaba ou non estaba de vacacións?..., porque estaba como case tódolos días enganchado no trebello, e eu díxenlle que si, pero que lle estaba a dar un uso non demasiado habitual naquel intre; estaba a revisar a prensa, vía o meu recolledor de novas pero durante o almorzo (tranquilamente, disfrutando del) mmmm; e ademais estaba lendo uns cantos posts dos que quería dar conta posteriormente. Pregunteille (xa sabía a resposta) se el non disfrutaba lendo o que lle gusta, durante as súas vacacións, e non tivo máis remedio que rendirse, xa que leva devorados uns cantos libros (dos gordiños)..., pois ben, eu díxenlle que en vez de ler libros de aventuras, neste momento disfruto coa lectura deste tipo de artigos; e sobre todo, disfruto posteando e escribindo un pouquiño sobre eles.
Ou sexa que os meu hábitos están a mudar un pouco, aínda que me propuxen estar uns días sen encender o trebello, de momento deixareino para a semana que ven, que espero estar desenchufado totalmente.
O caso é que estiven con un par de artigos que chegaron ao meu recolledor dende a súa orixe, e tamén dende outros blogs, como por exemplo de Avalúo y Tecnologías de Aprendizaje, ou "por boca" de James Farmer, por citar algúns, cos que comparto intereses.
Un deles é o How To Be Heard de Stephen Downes. Simplemente fantástico. Stephen, de forma clariña e aberta nos ofrece unha serie de consellos para sermos "escoitados" na rede, a través dos nosos blogs. Ofrece a súa ampla experiencia para amosarnos o camiño para acadar un blog que teña certo éxito. No meu CiteULike irei dando conta dos comentarios ao respecto deste estupendo artigo "apto" e altamente recomendable para bloggers de tódolos niveis.

A edición web ao alcance de máis mans: NVU 1.0

Da man de Mario Núñez, de Avalúo y Tecnologías del Aprendizaje, dou con esta interesante ferramenta de edición web: NVU 1.0. Como el di, pode ser unha boa alternativa para ofrecer ás persoas que se inician neste mundillo e que necesitan dar os primeiros pasos na edición web.
Trátase dun editor baseado no Mozilla Composer; de código aberto; de fácil manexo (WYSIWYG); multiplataforma; e traducido ao castelán.

Redes sociais dende o "Oenach"

Redes sociais dende o "Oenach"

A fin de semana estiven (coa familia) a reforzar redes sociais do presente e co pasado. O Oenach celta de Sedes (Narón), pertiño da casa, foi un estupendo contorno para dar un paseo pola cultura castrexa; (segundo a organización, máis de 15000 persoas tivemos unha idea parecida).
Naqueles tempos, as relacións sociais entre os pobos veciños (de preto e de máis lonxe) eran fundamentais (máis que na actualidade??) para a supervivencia de cada comunidade. Os Oenach, supuñan un punto de encontro no que se afianzaban lazos sociais, familiares, afectivos, económicos, políticos, relixiosos. Este reforzamento das relacións tiña como base as actividades comerciais, deportivas, "relixiosas" e como non... gastronómicas.

De vacacións (II): Usos dos blogs no ámbito educativo

Hoxe tocou abordar algunhas desas tarefas "para as que nunca tes tempo": facer certas compras, realizar algúns trámites,...; tamén houbo un oco para visitas varias; e por sorte puiden facer unha das cousas que máis me gustan: recargar pilas na Frouxeira en boa compañia.
Entre tarefa e tarefa, puiden revisar outro dos artigos que tiña pendentes nos recortes do recolledor, e a verdade é que foi un tempo ben invertido. Por suposto, tamen irei facendo algúns apuntes ao respecto no meu CiteUlike durante estes días. O artigo en cuestión, bueno en realidade os artigos en cuestión foron: Blogs @ Anywhere: High fidelity online communication e dos dous posts que James Farmer publicou en Incorporated Subversion e en Blogsavvy a propósito deste artigo: How NOT to use blogs in education e How you SHOULD use bloggs in education. A valoración: estupendos, tanto os posts como os comentarios e o debate suscitado a través dos mesmos. Realmente interesante.
Os artigos recollen unha revisión de varios estudos realizados no ámbito da pedagoxía con respecto ao uso de blogs na docencia. James, toma como referente tamén uns estudos que están a levar a cabo na University of Technology Sydney e outro da Deaking University (que haberá que seguir de preto). O autor centra a súa análise do uso dos blogs atendendo á súa vertente comunicativa, xa que no que lle interesa afondar é nas dinámicas comunicativas dos blogs e das súas tecnoloxías asociadas e o seu impacto nos entornos de ensinanza - aprendizaxe online.
O mellor de todo é que estas lecturas me serviron, (xunto con algúns dos últimos posts de Juan Freire como: Las meta-universidades: filtrado y agregación de contenidos externos, tamén de recomendada lectura), para animarme a retomar unha vella "idea" (intención, ilusión), de ir recollendo todas as iniciativas de incorporación de blogs ou servizos e blogs nas institucións educativas que van aparecendo cada día (a nivel internacional e nacional; comenzando polo nivel universitario para continuar coa educación secundaria, primaria e infantil); recoller se a súa introdución se fixo a nivel institucional, ou por iniciativa de profesores aillados; recoller se existe unha planificación do que se pretende facer con estas ferramentas ou non; o tipo de ferramentas que usan, e como as usan (por exemplo se fomentan o uso de blogs individuais ou blogs colaborativos, ou a modo de planeta de blogs ou metablogs,...) ...Algo máis?.
Teño visto listados de blogs de institucións, e por suposto de profesores que teñen blogs a tódolos niveis, pero coido que iso non abonda, neste caso trataríase de darlle a ese listado o valor engadido do fácil acceso á información sinalada. Sei que esta é unha idea ¿ambiciosa? e supoño (sei), por suposto, que esta é unha idea compartida por moitas persoas; e o que teño claro é que para desenvolvela é necesaria a participación e colaboración de varias destas persoas; por tanto gustaríame animar a todo aquel que o desexe, a aportar ideas para, de forma colaborativa, ir pensando e desenvolvendo esta recolleita da forma o máis cómoda, inxeniosa, rica e sobre todo aberta posible.

¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

Polo recoñecemento oficial das publicacións na rede

Polo recoñecemento oficial das publicacións na rede

Blogfesora e compañeira Lu.
Fai algún tempo, nunha anotación ou comentario na que falaba das forzas que somos quen de mover ao amparo da rede, que nos protexe e nos fai á súa vez máis fortes, falaba de ti, mellor dito de ti en relación ao teu traballo, aos teus proxectos, ao teu bo facer no eido das linguas e da utilización destas tecnoloxías que chegan cada vez a máis xente. Falaba de ti como referente (nalgúns temas) de tantas e tantas persoas, entre as que me inclúo.

O outro día Lu, cando lin a túa anotación, sobre o non recoñecemento (por parte da administración educativa) do teu traballo na rede como mérito do teu desenvolvemento profesional, tiven un sentimento de mágoa polo que podería estar pasando polo teu maxín; tamén de rabia polo que supón tanto para ti como para todas aquelas persoas que se podan atopar na túa situación (cada vez son máis os que planifican, desenvolven e comparten o seu traballo na rede).

O que non sentín foi sensación de sorpresa. Non tiven esta sensación, porque este incidente (accidente) que viviches e narraches "en calidade de... pringueision" é tan só unha consecuencia de "algo" que vimos dicindo e mantendo os que nos movemos pola blogosfera educativa. Ese "algo" é que imos (nalgúns eidos) un pasiño (máis ou menos longo) por diante da administración. Este "ir por diante" ten as súas vantaxes e inconvintes. Algunha vantaxe clara é, por exemplo, o sentir que estamos na punta de lanza (polo menos nunha das puntas de lanza) da innovación educativa; e iso fainos sentir ben, activos. Neste senso, case sempre "imos por fóra" do sistema, nun movemento subversivo marabilloso que nos mantén vivos e con ilusión.

Unha clara desvantaxe de ir "ese pasiño por diante nestas cuestións", é o que che aconteceu a ti e a outras moitas persoas, que non é máis que a constatación de que a administración educativa non está aínda preparada para certas cousas. Á administración cústalle cambiar, adaptarse, polo menos á velocidade que os tempos actuais o requiren.

Ante esta situación o que temos máis ou menos claro (moitos de nós), é que teremos que facer algo para que a administración mova ficha e dea ese salto que lle falta para que o que che aconteceu Lu, non siga pasando. O tempo e as tendencias convertidas en usos máis ou menos normalizados das ferramentas e usos que nos unen, irán dando paso a un recoñecemento máis que xustificado deste tipo de traballo que todos desexamos que se valore.

Mais non podemos agardar, senon axudar dalgún modo a que se visualice esta necesidade, por exemplo asinando no manifesto a prol do recoñecemento oficial do traballo na rede, ou engadindo as imaxes creadas para a campaña, entre as que está esta estupenda, (deseñada e traducida ao galego pola xentileza de Néstor Alonso)
O que che pido Lu é que o teu ánimo e a túa forza non decaigan e que o que fas, o sigas a facer a gusto e con ilusión.

Máis información:

 

I Congreso Galego de Educación Infantil 0 - 3

Os días 27, 28 e 29 de xuño celebrarase o "I Congreso Galego de Educación Infantil 0-3" no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela)

No portal galescolas.net temos acceso a esta información sobre o Congreso. Nesta edición teño o gusto e o reto de formar parte da organización. Agardamos que a participación sexa inesquecible.

Destinatarios:

Persoal das escolas infantís

Obxectivos:

  • Servir de punto de encontro a profesionais que desenvolven o seu traballo no primeiro ciclo da educación infantil.
  • Facilitar o coñecemento de experiencias que se están desenvolvendo no ámbito da educación infantil.
  • Crear un foro de discusión teórica e práctica sobre a educación infantil.
  • Ofrecer técnicas de aplicación nas aulas.
  • Coñecer os últimos avances no ámbito da educación infantil.

Conferencias Plenarias:

Diversas persoas de recoñecido prestixio axudarannos a facer unha reflexión teórica e práctica sobre a situación da educación infantil 0-3 e a importancia dunhas boas prácticas no traballo das escolas infantís.

Relatores:

  • Lois Ferradás, decano da Facultade de Ciencias da Educación da USC.
  • Quinto Borghi, coordinador pedagóxico das escolas infantís de Módena.
  • Vicenç Arnaiz, psicólogo.
  • Miguel A. Zabalza, catedrático de Didáctica e Organización Escolar da USC.

Paneis de Experiencias:

Un dos obxectivos do Congreso é o de facilitar o coñecemento de experiencias que se están desenvolvendo no ámbito da educación infantil, e iso preténdese conseguir cos paneis de experiencias en que, a partir de pequenas comunicacións, moitas escolas infantís poidan poñer en común experiencias, reflexións e ideas sobre a súa práctica cotiá.

Obradoiros:

Desenvolverase algunha sesión de obradoiros alternativos sobre temas de interese para o traballo na educación infantil:

  • Expresión dramática e educación infantil.
  • Xogo heurístico.
  • Animación á lectura.
  • A música na educación infantil.

DOCUMENTOS DE INTERESE:

Galescolas. Entrevista a Lois Ferradás

Levo xa unha boa tempada dedicándolle as miñas forzas e ilusións a todo o que se está a vivir nas Galescolas ; ao proxecto (hoxe xa unha realidade), de transformar e poñer en valor a educación da primeira infancia da Galiza do século XXI; axudando a tecer a rede de galescolas . Esta parte tan importante da miña vida non tivo, ata o momento, o espazo que se merece neste meu sekeirox. Para comezar a revertir esta situación, non se me ocorre unha forma mellor que recoller íntegramente a entrevista publicada en Irimia (en dixital en Vieiros) que lle fixeron a Lois Ferradás: sen dúbida, unha das persoas deste país que máis luz (en todas as vertentes do termo: claridade, brillantez, enerxía,... ) e sentido aporta ás Galescolas.

Galescolas. Entrevista a Lois Ferradás.

A Lois Ferradás a querencia pola educación infantil vénlle de hai máis de 30 anos, cando contribuiu a poñer en marcha e manter o programa Preescolar na Casa. Na actualidade, ademais de Vicepresidente de Irimia, é profesor de Didáctica da Educación Infantil na Facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Santiago, da que é decano. Asemade asesora ao Consorcio, responsable do tema das galescolas. Disto conversamos con el.

Manolo G.Turnes - 19:02 14/03/2008

Por que o nome de galescola?

Porque son centros educativos, non só de coidado, e porque nelas se asegura a educación en galego e valorando a cultura do contorno. O concepto de gardería pertence ao pasado.


Son escolas?

Son centros educativos, nos que se acolle, coida e estimula a nenas e nenos de menos de 3 anos. Hoxe non é segredo para ninguén que as capacidades de aprender, de establecer vínculos, de explorar o mundo que nos rodea, de comprender e expresar ideas e sentimentos, comezan a se desenvolver nos primeiros meses de vida. Pensar que estas criaturas só teñen que aprender a mamar e arrotar é anacronismo, ignorancia ou mala idea. Pero son escoliñas diferentes das de educación primaria, nos seus horarios, espazos, equipamentos e actividades, na formación do seu persoal e nos servizos que prestan. Con independencia da administración que se encargue delas, nunca deberán perder este carácter propio, que ten en conta as características e necesidades dos seus usuarios.


Por que se crean agora?

Galicia leva un retraso grande na oferta de prazas en centros públicos para menores de 3 anos. Para comprobalo abonda con observar as listas de agarda nos periodos de inscrición; son centos e centos de familias que buscan sen logralo un posto para a súa prole. Precisamos multiplicar por 10 o número de prazas para achegarnos ás medidas europeas. As galescolas, ao compartir coas familias o coidado e educación de nenos e nenas, posibilitan que os pais, especialmente as nais, poidan desenvolver unha actividade laboral. Se observamos a súa distribución no territorio de Galicia podemos comprobar que algunhas están situadas en áreas pouco poboadas do interior. É a súa contribución a manter un medio rural socialmente vivo e economicamente viable.

Como vai a implantación do proxecto?

É cedo para facer balance. Un dos logros máis importantes foi poñer este asunto na axenda dos políticos; hai quen discute detalles da forma de facelo, pero ninguén pon en dúbida a súa necesidade. En menos de 2 anos puxéronse en funcionamento 20 galescolas, que supoñen arredor de 1000 prazas para nenas e nenos e foron contratadas 38 mestras/es e 91 educadoras/es. Pero, tan importante é que neste tempo se creou un proxecto educativo, unhas normas de funcionamento, un procedemento para a selección do persoal, un plan para a súa formación, un modelo arquitectónico e de equipamento, un servizo de apoio e de coordinación pedagóxica, unha potente rede.


Que se quere dicir cando se fala de rede de galescolas?

Estar en rede significa estar conectado. As galescolas non están illadas; traballan en equipo, relacionándose e compartindo os recursos, medios e instrumentos para unha xestión áxil e moderna e para un apoio pedagóxico que fai posible unha educación de calidade. Isto faise visible nas actividades de formación compartidas, nas reunións de directoras/es, na comunicación a través do portal galescolas.net, no seu boletín... É un traballo en cooperación entre profesionais e coas familias e os concellos.


Como se concreta a relación coas familias?

As familias son benvidas nas galescolas. Comézase coa entrevista de inscrición e continúase nas distintas reunións e nos encontros ocasionais do día a día. En cada galescola establécese un consello de participación, do que un terzo son pais ou nais. En varias galescolas acaba de iniciarse, en colaboración con Preescolar na Casa, un programa piloto chamado Espazos das familias que consiste en equipar un espazo para que poida ser usado por estas e realizar con elas actividades formativas e promover a súa participación nas actividades das galescolas.


Hai quen ve isto como un exercicio de adoutrinamento dos pais.

Quen iso di non coñece aos pais e nais actuais, que non se deixan adoutrinar. Pola contra, están desexosos de expresar as súas preocupacións e puntos de vista e escoitar de igual a igual a outros pais/nais e deixarse asesorar por profesionais expertos. Non están dispostos a pagar peaxe por exercer os seus dereitos de cidadanía nin a deixarse cautivar ideoloxicamente. Convén non minusvalorar a intelixencia destes pais e nais que forman parte dunha xeración, seguramente a máis culta e máis libre da historia de Galicia.


Cal é o papel dos concellos?

Forman parte do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, que é quen xestiona a rede de galescolas. Teñen participación nas comisións de selección do persoal. Teoricamente faranse cargo dunha terceira parte dos gastos (a Vicepresidencia doutro terzo e as familias do restante, segundo os seus ingresos económicos). Unha representación do concello tamén forma parte da comisión de participación de cada escoliña. Algúns concellos dubidan de integrarse no Consorcio porque ven ameazada a súa autonomía. Asegurada a súa capacidade de participar nas decisións de planificación, e confiando na capacidade profesional do persoal educativo das galescolas, na miña opinión, o papel dos concellos está sobre todo en axudar a cada galescola a converterse nun proxecto de toda a comunidade local, escola de cidadanía participativa, obradoiro da cultura local, resposta ás necesidades de nenos/as e familias.


Podes sinalar os puntos fortes e febles deste proxecto?

Na miña opinión, un dos puntos máis fortes é a mesma concepción en rede, que minimiza os riscos, protexe e axuda a afrontar os desafíos; outra realidade formidable son os equipos de profesionais, formados, con iniciativa, comprometidos e identificados co proxecto; isto permítenos esperar o mellor. Tamén existen puntos febles, como é que sexa obxecto de disputas dos partidos políticos, ou que aínda queden moitas localidades sen galescola, que falte previsión e se improvisen algúns procedementos da organización, a falta de experiencia de participación das familias... outras tantas oportunidades de poñer en marcha o máis ambicioso proxecto de educación da primeira infancia da historia de Galicia.

 

En Camiño cara ao III Encontro de Edublogs

 


 

Recollo nesta anotación o anuncio redactado pola amiga Lourdes en Aulablog "O ano pasado, despedimos o Encontro de Ayerbe cunha bonita metáfora de Tíscar Lara, que nos identificába como peregrin@s en Internet, transitando por camiños inexplorados, cada quen polo seu, inevitablemente en soidade en moitos momentos, pero buscando e gozando dos lugares de encontro para repoñer forzas, trazar a ruta, cargar a mochila, intercambiar experiencias, vivencias e por que non, atopar compañía e amizade.

Este ano a proposta é que emprendades o camiño cara Santiago, ali estamos a preparar o albergue. Compartiremos os itinerarios percorridos, os descubrimentos, as dificultades, o aprendido, o intuído e sobor de todo a ilusión e a ledicia de atopármonos.

Pronto máis novas.

A web como espazo da cultura en rede

Dentro das accións formativas de Interea (2007-2008) incluíron un obradoiro que se denominou: A web como espazo da cultura en rede. A coordinadora de formación: Laura Cruz tivo a ben convidarnos á amiga Lucía Blanco e a min mesmo para que fixésemos de relatores nesta actividade. O formato: un obradoiro dirixido a técnicas e técnicos de cultura; o lugar: O telecentro (local multiusos) do concello de Santa Comba .

O programa desenvolveuse segundo o previsto (aínda que sobre a marcha decidimos facer algúns cambios para centrarnos nalgunhas ferramentas que resultaron de especial interese para os asistentes): ás 9:30 recollida de material; ás 10:00 a presentación do obradoiro e a partir das 10:30, Lucía e máis eu dinamizamos unha primeira parte que consistiu na análise da realidade dos técnicos de cultura da provincia da Coruña no que ao traballo en rede se refire. Aproveitamos un artigo publicado no número 10 da revista: Interea Visual dedicado á cultura de rede. O artigo concreto Novas artes para a faena cultural de Fernando R. Lavandeira , deu moito de si e serviu para iniciar un debate que rematou cunha posta en común das dificultades e potencialidades que os asistentes consideraron de cara ao traballo en rede, na rede.

Ás 12 chegou o descanso, e co descanso un magnífico almorzo encargado pola organización e servido polo persoal do restaurante Leandro (Santa Comba) a onde haberá que volver. Todo riquísimo especialmente os buñuelos, mellor dito as "chulas", que non as comía tan ricas dende hai moito tempo que mas preparaban na casa.

Tralo descanso, Lucía e máis eu (os futanos, ou futanitos) comezamos a contar como cíamos que algunhas ferramentas (principalmente as que están na liña da web 2.0) poderían axudar aos técnicos de cultura a desenvolver mellor o seu traballo e a fortalecer as ligazóns entre os membros dese colectivo.

Etiquetado, RSS (as pelotas e o agregador de Ayerbe volveu a funcionar), marcadores sociais, blogs, wikis, mapas, axendas compartidas, documentos compartidos, ferramenta para visualizar as redes sociais,... comenzaron a encher os maletíns de ferramentas que lles entregamos aos asistentes. Obviamente foron demasiadas cousas pero o obxectivo de lanzar ideas abrir portas e posibilidades conseguiuse ao noso entender.

Entre ferramenta e ferramenta (en case todas elas os asistentes tiveron a ocasión de probalas e comprobar a facilidade do seu uso, a pesar de que non estaban afeitos a traballar con elas), gozamos dunha estupenda comida en compañía de todas e todos os asistentes. Foi un bo momento para reforzar lazos, contar experiencias e pasar un bo rato.

Na última parte do obradoiro, pola tarde, partindo das necesidades detectadas na sesión da mañá e coas ferramentas que tiñan nos seus maletíns, convidóuselles a aventurar unha posible configuración "da ferramenta" (integradora de outras ferramentas) que necesitarían para fornecer as redes sociais relacionadas co seu traballo: a cultura. O resultado foi máis que alentador e satisfactorio, porque serviu para comprobar que tiñan captado o potencial das ferramentas presentadas e a necesidade de compartir e colaborar na rede.

Para rematar, quedou pendente a realización dunha tarefa (entre todas e todos) para comezar a definir como é esa rede que queren empezar a visualizar na "rede".

Grazas a Laura, Mónica (que asumiu a secretaría da actividade) e a Interea pola posibilidade que nos deron de participar.

(En canto me pasen as fotos tomadas no obradoiro, compartireinas)

Chaves para acadar unha docencia de calidade na universidade

Grazas a este artigo publicado por D. Besadío no DUVI , temos información dunha conferencia impartida por M.A. Zabalza (catedrático de didáctica da USC ). Os que tiveron a sorte de acudir á cita, encadrada dentro do ciclo A docencia universitaria e que tivo lugar na Facultade de Ciencias Xurídicas e do Traballo , teñen agora máis chaves para reflexionar sobre os novos retos que terá que afrontar a universidade para adaptarse aos novos tempos e, con el, ao EEES .

Algunhas das cuestións e afirmacións, sen dúbida moi resumidas e expresadas de forma sintética nesta nova, son aspectos chave sobre os que dialogar e conversar tanto na docencia universitaria como noutros niveis do ensino.

Segundo a fonte citada, M. Zabalza mantivo que para ser un bo docente non abonda con ter capacidade de planificar o curso, seleccionar e presentar os contidos do xeito axeitado e explicalos de forma comprensible. É necesario ademais:

  • Ter capacidade de reflexión sobre o que se está a facer.
  • Manexar as novas tecnoloxías.
  • Ser capaz de traballar en equipo.
  • Ter boas relacións cos alumnos
  • Facerlles ao alumnos un bo proceso de titorización.

Segundo Zabalza, as novas xeracións non están preparadas para recibir grandes cantidades de información vía verbal, polo que os docentes deben tentar chegar a eles a través de outro tipo de vías, como son as novas tecnoloxías. Como exemplo da súa importancia mencionou que, “coas titorías tradicionais apenas acudían alumnos, só algún en datas próximas aos exames, sen embargo, co novo formato virtual recíbense correos a diario para resolver dúbidas”.

Con respecto ao comentario xeralizado entre docentes universitarios da deficiente formación coa que os estudantes chegan ás aulas universitarias, Zabalda destacou que “os nosos alumnos son distintos a como eramos nós, veñen peor preparados en determinadas materias pero saben moito máis doutras, como a informática ou os idiomas. Habería que sacarlle o máximo partido a estas novas fortalezas”, comentaba.

Segundo a fonte, Zabalza destacou que co novo sistema de créditos ECTS “o que se intenta é chegar a un tipo de educación que non se centre no ensino, senón na aprendizaxe, con titorías obrigatorias, seminarios, obradoiros... novas formas que nos permitan supervisar a aprendizaxe dos nosos estudantes”.

Para este autor, o labor fundamental que ten que asumir o profesor universitario é o de docente, fronte á investigación. Por outra banda, o papel do alumnado vaise ver modificado xa que se esperará del un certo grado de autonomía e que asuma parte da responsabilidade dentro do seu proceso educativo.


Zabalza apuntou algúns aspectos básicos para lograr un ensino universitario de calidade:

  • Importancia de deseñar e planificar a docencia con sentido de proxecto formativo (referíndose á importancia da planificación previa).
  • Seleccionar e presentar os contidos (pese a estar pouco valorado tradicionalmente).
    Elixir contidos interesantes e presentalos de xeito atractivo.
  • Incorporar as novas tecnoloxías e recursos diversos, aos que estes estudantes son moito máis receptivos
  • Xestionar axeitadamente os métodos didácticos
  • Relacionarse construtivamente cos alumnos.
  • Titorizar aos alumnos, de xeito que poidan ter un titor que os oriente e siga o seu proceso de aprendizaxe.
  • Avaliar aos alumnos (un dos aspectos no que agora están máis frouxos os docentes).
  • Reflexionar e investigar sobre a propia docencia e implicarse institucionalmente.


Ao fío da conferencia presentouse o libro Competencias docentes docentes do profesorado universitario. Calidade e desenvolvemento profesional editado pola Vicerreitoría de Formación e Innovación Educativa, no que se abordan os novos retos do EEES.

A escola na rede (CFR de Ferrol)

O ano pasado contaba sobre a miña asistencia á charla impartida por Jordi Adell en ferrolterra. Gardo moi bo recordo daquela visita ao IES Sofía Casanova .

O que non pasara polo meu maxín naquel intre era que un ano despois ía volver a visitar o mesmo salón de actos, neste caso compartindo o papel de relator coa amiga Lucía Blanco.

Agradézolle aos responsables do CFR de Ferrol que nos convidasen e que nos tratasen o ben que nos trataron. Cando un está a gusto, o traballo sae moito mellor.

A nota de prensa enviada polo CFR informando sobre este evento o pasado día 10 dicía asi:

"O Centro de Formación e Recursos de Ferrol convocou unhas xornadas formativas dirixidas ao profesorado co obxecto de adentrarse nas posibilidades e futuro da internet no eido educativo. con estas xornadas procurarase reflexionar acerca das posibilidades da rede no desenvolvemento da competencia dixital e tratamento da información.

 

A través das catro conferencias coas que contará a actividade irán xurdindo debates en torno a diferentes aspectos relacionados coa realidade educativa e a integración das TIC.: neste sentido abordaranse aspectos como a competencia dixital e tratamento da información, a Internet como espazo educativo e amosaranse algún proxectos pilotos e experiencias salientabeis na integración das TIC nos centros educativos.

As xornadas terán unha duración de de 10 horas e serán certificadas polo CFR de Ferrol. Para matricularse o profesorado pode facelo dende a páxina web da Consellería de educación http://www.edu.xunta.es/fprof "

 

Nunha próxima anotación contarei sobre a charla que tivemos o pracer de manter Lucía e máis eu cos asistentes este xoves 17 de xaneiro "Tecendo a rede con ferramentas 2.0"

O vindeiro 21 tócalle o turno a Antonio R. de las Heras da Universidade Carlos III "Un modelo de integración das TIC en educación"

O 24 de xaneiro, volveremos a ter por ferrolterra a Jordi Adell que falará sobre "Competencia dixital na era da web 2.0

E para finalizar esta xeira de charlas e conferencias teremos a Fernando G. Paez e José Manuel Bouzán Matanza, que nos falarán sobre "O papel dos coordinadores TIC"

II xornadas de TADEGa con regalo incluído

Rematando o 2007, tiveron lugar en Santiago as II xornadas de TADEGa . O principal obxectivo destas xornadas foi o agasallarnos cunha nova asociación cargada de bos obxectivos, ideas e profesionais, que van traballar para compartir con todos nós o seu saber sobre o emprego das TIC na atención á diversidade.

Os amigos de El Tinglado finalistas no Edublog Awards 2007

  Vaia Tinglado!! As cousas ben feitas, ás veces teñen unha boa recompensa.

Vía Aulablog , dou coa nova de que El Tinglado é un dos sitios finalistas nos Edublog Awards2007 na categoría de “best education tech support blog”.

Síntome moi contento de que os amigos do Tinglado opten ao triunfo final.

Para conseguilo é necesario apoialos!!! E merecen que os apoiemos por moitas razóns, algunhas das cales as apuntaba Lourdes : porque se trata dunha experiencia colectiva dentro do mundo educativo, co esforzo que iso conleva; porque os seus artífices, comparten con todo o mundo sen agardar nada a cambio.

Porque é un colectivo próximo, accesible, deses que che acollen cos brazos abertos cando te achegas. Porque o blog e as súas propostas son realmente as mellores:

VOTA AO TINGLADO!!

¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres